เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วาจาและความสุภาพของหลี่อี้ แต่ไหนแต่ไรก็ดีเลิศมาโดยตลอด แทบไม่เคยเสียอาการ
เว้นแต่อดจริง ๆ ไม่ไหว
เช่นยามนี้ ที่อดไม่ได้จนหัวเราะลั่น
“ฮ่า ๆ กองทัพฮั่นยึดปาสู่ได้ เจ้าเคยถามความเห็นของต้าฉินหรือไม่”
“ต้าฉินยอมให้ฮั่นอ๋องของเจ้ายึดปาสู่แล้วหรือ”
เสียงเยาะเย้ยของหลี่อี้ทำให้ไฉอู่เริ่มสงสัยในชีวิตอย่างบ้าคลั่ง มองจ้าวหลงอย่างไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง เมื่อสบกับสายตาที่สงบนิ่งแต่แฝงความเย็นชาอยู่บ้าง ความหนาวยะเยือกก็พุ่งลงถึงฝ่าเท้า
“ข้าเข้าใจแล้ว เหตุใดวิธีการที่กองทัพฉินใช้รับมือกองทัพฮั่น จึงเอาแต่ปฏิบัติต่อพวกเขาเป็นพวกหนูแห่งกวนจง การอดทนซ่อนเร้นครั้งใหญ่ย่อมมีแผนการที่ใหญ่ยิ่งกว่า”
“กองทัพฉินมิได้เพียงจะเป็นมีดในมือของเซี่ยงอวี่เพื่อกักกองทัพฮั่น แต่ต้องการทำลายกองทัพฮั่นให้สิ้นซาก กลืนกินปาสู่”