กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนฟังจางผิงกราบทูลรายงานข่าวที่ได้มา ต่างพากันประหลาดใจเล็กน้อย
“พวกอี๋อยู่เฉยไม่ได้เป็นเรื่องปกติ พวกเขาเดิมทีคือผู้หลงเหลือจากปาสู่ มาบัดนี้ต้าฉินตกอยู่ในวิกฤต พวกเขาย่อมต้องการฉวยโอกาสกอบกู้แคว้นเดิม”
เห็นท่าทีกังวลของทุกคน จ้าวหลงส่ายหน้าหัวเราะ “พวกท่านไม่ต้องกังวล ผู้ที่ร้อนใจที่สุดตอนนี้ไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นกองทัพฮั่น”
หลิวปังจากกวนจงไปราวกับอดทนต่อความอัปยศเพื่อแบกรับภาระใหญ่ ไปยังฮั่นจงก่อน ย่อมรู้ถึงความสำคัญของดินแดนปาสู่ เช่นเดียวกันก็เพื่อให้ได้ดินแดนรากฐาน
“พวกเราควรเตือนหลิวปังสักหน่อยหรือไม่” จางผิงเอ่ยขึ้นด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์ จะเป็นการเตือนหรือเยาะเย้ยกันแน่ มีเพียงตัวเขาเองที่รู้
“เจ้าอยากไปก็ไป ระวังตัวด้วย”