เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เพียงแต่……”
ในชั่วขณะนี้ หยางตวนเหอก็เศร้าสลดลง เต็มไปด้วยความเจ็บใจที่จักรพรรดิแห่งต้าฉินรุ่นก่อนอย่างหูไห่ปกครองอย่างโหดร้ายจนไม่อาจเป็นผู้ปกครองที่สมความคาดหวัง!
“เพียงแต่ต้าฉินไม่มีกษัตริย์ที่มีความมุ่งมั่นทะเยอทะยาน รัฐฉินก็ไม่มีโอกาสกลับมาผงาดอีกครั้งแล้ว”
ไอ้สารเลวผู้นี้ ไม่ได้สืบทอดความสามารถยิ่งใหญ่และวิสัยทัศน์กว้างไกลของจักรพรรดิองค์แรกเลยสักนิดก็แล้วไป ยังเป็นผู้ปกครองที่โง่เขลาอีก
สิ่งที่หูไห่ลงมือหักด้วยตนเอง คือกระดูกสันหลังของชาวฉิน!
“ใช่แล้ว การปกครองอันโหดร้ายของหูไห่ ยังมีจางหานไอ้สารเลวคนนี้อีก……”
หยางจิวเอ่ยเสียงหนัก ทั้งกายเต็มไปด้วยโทสะเดือดดาลท่วมฟ้าและเจตนาสังหารหลังจากได้ยินว่ากวนจงถูกสังหารหมู่!
“จางหานไอ้สารเลวคนนี้ ไม่สมควรเป็นขุนนางของเจ้าแผ่นดินเลย!”
จางหานทำให้กองทัพฉิน 200,000 นายต้องพินาศ และยังฝังอนาคตของฉินไปด้วย!