กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยงอวี่จ้องไปยังทิศทางที่หลิวปังจากไปด้วยสายตาเย็นชา แล้วสั่งให้ผู้คนเก็บกวาดศีรษะศัตรูเหล่านี้ไป
เขาย่อมรู้ดีว่าหลิวปังมาที่นี่เพราะเหตุใด มาทำการใดบ้าง
เขาไม่คิดว่าหลิวปังจะมีความทะเยอทะยานจริง ๆ ยังกล้าโจมตีกองทัพฉิน อีกทั้งยังกล้ามาตวาดตนอย่างเกรี้ยวกราด!
“ดูท่าแล้ว บทเรียนที่ให้เจ้ายังน้อยเกินไปกระมัง……”
แม้หลิวปังจะหนีไปแล้ว เซี่ยงอวี่ยังคงมีแววตาลึกล้ำ!
ต่อการด่าของหลิวปัง เซี่ยงอวี่ย่อมใส่ใจอยู่แล้ว เพียงแต่ยังไว้หน้าหลิวปังเป็นครั้งสุดท้าย
แต่หลิวปังกลับแม้แต่คำขอโทษก็ไม่มี เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
บัดนี้เขาเริ่มเชื่อคำที่ฟั่นเจิงพูดบ้างแล้ว