กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ายฉางอัน
การเก็บกวาดสนามรบใกล้จะเสร็จสิ้น แสงสุดท้ายของดวงตะวันยามเย็นกระหายเลือดสาดส่องลงบนธงรบผืนเดียวในค่ายใหญ่
แสงที่มันปะทุขึ้นอีกครั้งอย่างเลือนรางนั้น ทะลุผ่านกาลเวลา คอยฟังเสียงครวญครางของกองทัพฮั่นอย่างเงียบสงบ ราวกับเปลวเทียนสุดท้ายที่ค่อย ๆ เลือนหาย
“จบแล้ว……”
จ้าวหลงยืนอยู่ในสายลมหนาว เห็นกับตาว่าทหารกองทัพฮั่นในสนามรบต่างหนีเตลิดอย่างอลหม่าน แต่กลับถูกแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพฉินซึ่งมีเน่ยสื่อเป่ารวมอยู่ด้วย ตีจนแหลกเป็นผุยผง
“พวกเขาอัดอั้นมานานแล้ว”
จ้าวเปินถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ภายในใจเขาหนักอึ้งยิ่งนัก กองทัพฉินไม่ได้ชัยชนะครั้งใหญ่มานานแล้วจริง ๆ
แม้ยามนี้จะตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง แม้ร่างกายจะอ่อนแอ พวกเขาก็ยังระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา