เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวปังร้องไห้สะเทือนฟ้าดิน เสียงร้องอันกึกก้องนั้นดังไปไกล
กองทัพฮั่นรอบข้างก็ถูกห่อหุ้มด้วยบรรยากาศโศกเศร้า
ฝานไขว่เป็นแม่ทัพใหญ่แกนกลางของกองทัพฮั่นอย่างแท้จริง กลับต้องตายอย่างน่าสยดสยองในกระบวนทัพศัตรู และยังถูกตัดศีรษะศัตรู
นี่เป็นครั้งแรกในกองทัพฮั่นที่มีแม่ทัพใหญ่ตายในสนามรบ
เมื่อทุกคนใกล้พังทลาย เซียวเหอกัดฟันเอ่ย “ท่านอ๋อง ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาโศกเศร้า กองทัพฉินอยู่ข้าง ๆ ไม่รู้ว่าเซี่ยงอวี่จะบุกมาถึงเมื่อใด พวกเราต้องรีบจากไป”
เซียวเหอกังวลอย่างยิ่ง ในเมื่อลวี่หม่าถงแสร้งยอมแพ้หลอกพวกเขามาหลายปี และยังติดอาวุธกองทัพฉินถึงเพียงนี้ เซี่ยงอวี่หมายเอาชีวิตหลิวปังอย่างแน่นอน
หากไม่รีบกลับค่ายใหญ่ ไม่มีกองทัพใหญ่หนึ่งแสนคุ้มกัน เขารู้สึกอันตรายอย่างยิ่ง
หลิวปังอยากหัวเราะเสียงดังอีกครั้งเพื่อปลุกขวัญทหาร แต่ครั้งนี้ไม่กล้าเอาเสียเลย
สงบลงแล้ว สงบลงแล้ว
หัวเราะครั้งที่สาม ฝานไขว่ก็ตายในสนามรบโดยตรง