เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวหลงออกจากค่ายทหารของกองทัพฮั่นอย่างชำนาญราวกับเคยเดินเส้นทางนี้มาหลายครั้ง โดยไม่มีความอาลัยแม้แต่น้อย
ทหารในกองทัพฮั่นบางคนที่พบระหว่างทางกล่าวทักทายจ้าวหลงด้วยความยำเกรง
“น่าเสียดายจริง ๆ น่าเสียดายจริง ๆ ท่านฮั่นอ๋องเอ๋ย”
ฮั่นซิ่นถอนหายใจยาว ฝ่ายหลิวปังยังไม่รู้เลยว่าตนได้ปล่อยกิเลนไปตัวหนึ่ง
เมื่ออยู่ในกองทัพฉู่ สิ่งที่ฮั่นซิ่นไม่พอใจที่สุดคือแม่ทัพใหญ่ในกองทัพเซี่ยงอวี่ที่หยิ่งยโสจนถึงขีดสุด ตรงกันข้าม หลังจากจ้าวหลงประกาศใช้วินัยทหารอย่างเคร่งครัดอย่างเด็ดขาด ทหารกลับยำเกรงโดยไม่เกลียดชัง
นี่เป็นเพราะจ้าวหลงให้รางวัลและลงโทษอย่างชัดเจนจนได้รับความยอมรับจากทหาร คนเช่นนี้เมื่อรวมขวัญกำลังใจทหารเข้าด้วยกันย่อมน่ากลัวอย่างยิ่ง
ไม่ว่าจ้าวหลงจะไปที่ใด อนาคตของเขาย่อมสดใสอย่างแน่นอน
จ้าวหลงยิ้มน้อย ๆ ตอนแรกที่ตนถูกเซี่ยงอวี่เกลียดชัง ความคิดแรกก็คือต้องมาพึ่งบารมีหลิวปัง
จักรพรรดิเกาคือบุตรแห่งลิขิตสวรรค์ เป็นวีรบุรุษผู้เกิดมาเพื่อยุคสมัย