กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 นี่ก็เกือบจะครบปีอยู่แล้ว ท่าทีของแกน่ะควรจะปรับปรุงได้แล้ว!
เตรียมของกันได้ไม่ทันไร ก็มีเสียงของติงป๋อชวนดังมาจากด้านนอก
“เหล่าจ้าว พวกเราไม่ได้เจอกันมาตั้งหลายปีแล้วนะ!”
“เหล่าติง...”
พอได้ยินเสียงทักทายนี้ หวังเสียก็รีบหยิบผ้าแห้งข้าง ๆ ขึ้นมาเช็ดมือทันที
“มื้อเที่ยงนี้ต้องฝากไว้ด้วยนะ...”
“น้าหวังวางใจได้เลย รีบออกไปต้อนรับแขกเถอะ!”
เห็นหวังเสียกำลังจะเดินออกจากครัว สวีผิงอันก็รีบถามไล่หลัง
“ถ้าทำกับข้าวสี่อย่าง ต้องทำแต่ละจานให้เยอะขึ้นหน่อยไหม?”
“ไม่ต้องหรอก ทำขนาดตามปกติก็พอแล้ว!”