กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 สวัสดิการช่วงตรุษจีน
หลังจากกับข้าวถูกยกออกไปจนหมด เจ้าอ้วนหวังก็เดินทอดน่องกลับเข้ามาอีกครั้ง
ในมือยังถือเหล้าเฝินจิ่วติดมาด้วยหนึ่งขวด
“แล้วมื้อเย็นส่วนของพวกเราล่ะ? รีบยกออกมาเลย!”
“ส่วนของพวกเราที่ไหนกัน? ที่นี่ไม่ใช่โรงงานเสียหน่อย!”
“รีบเอาออกมาเถอะน่า มีพ่อครัวที่ไหนปล่อยให้ตัวเองอดข้าวกัน? แบ่งให้ฉันกินด้วยสักหน่อยสิ!”
พูดพลางชูขวดเหล้าในมือขึ้นอวด
“เห็นไหม? เหล้าซิ่งฮวาชุนบ่มสิบปีที่แอบหยิบมาจากเถ้าแก่เชียวนะ...”
แม้สวีผิงอันจะไม่ได้ติดเหล้า แต่พอเห็นเหล้าดี ๆ ก็ยังพอดื่มสักสองสามอึกได้อยู่
“พี่ชาย ถ้าคิดจะหลอกกันช่วยตั้งใจหน่อยได้ไหม? บนฉลากนี่ก็เขียนอยู่ทนโท่แค่สองตัวอักษร...เฟินจิ่ว...”