กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 บ้านของโหลวปั้นเฉิง
เมื่อเจ้าอ้วนหวังเดินลับสายตาไป สวีผิงอันก็ไม่ได้ไปหาหวังเจี่ยนสิง แต่ตรงไปยังอาคารบริหารเพื่อพบหลี่หวยเต๋อทันที
“ผู้อำนวยการหลี่ เรื่องทั้งหมดก็เป็นอย่างที่เล่ามานี่แหละ ผมควรตอบเขาว่ายังไงดี?”
สวีผิงอันนั่งรายงานอยู่ตรงกลางโซฟายาว ส่วนหลี่หวยเต๋อนั่งบนโซฟาเดี่ยวที่วางอยู่ด้านข้าง
พอฟังคำพูดของสวีผิงอันจบ หลี่หวยเต๋อก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉย มองไม่ออกว่าพอใจหรือไม่พอใจ
“ถึงยังไงคุณโหลวก็เป็นรองผู้อำนวยการโรงงานฝ่ายบริหาร ตามหลักแล้วเขามีอำนาจดูแลทั้งฝ่ายผลิตและฝ่ายพลาธิการ ในเมื่อเขาออกปากขอมา พวกเราก็ปฏิเสธลำบาก!”
พอได้ยินอีกฝ่ายใช้คำว่า “พวกเรา” สวีผิงอันก็เข้าใจทันที