เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 เดินเล่นร้านหนังสือ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะที่ฟ้ายังไม่สาง เสียงประทัดก็ดังขึ้นในลานบ้าน
ระยะนี้สวีผิงอันเข้านอนเร็วตื่นเช้า พอเสียงประทัดปลุกให้ตื่นจึงไม่รู้สึกหงุดหงิดนัก
เมื่อชาติก่อนเขานอนดึกได้ก็เพราะนิยายกับวิดีโอสารพัดอย่างกระตุ้นให้ตื่นตัวอยู่ตลอด
แต่ในยุคนี้ พอขึ้นเตียงก็ไม่มีอะไรให้ทำแล้ว...
สวีผิงอันเลยติดนิสัยเข้านอนเร็วตื่นเช้าไปโดยปริยาย!
พอนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ ก็เท่ากับวันเสี่ยวเหนียนของชาวเหนือแล้ว
ที่จริงเมื่อชาติก่อน ตอนอยู่ฮุยโจว สวีผิงอันก็ฉลองวันเสี่ยวเหนียนวันที่ยี่สิบสามเหมือนกัน!
ไม่รู้เหมือนกันว่าภาคใต้แถวไหนที่ถือเอาวันที่ยี่สิบสี่เป็นวันเสี่ยวเหนียน...
เขาหยิบประทัดที่เตรียมไว้ออกมาจุดตรงลานข้างทิศตะวันออก