เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 เลาะซักเครื่องนอน
สวีผิงอันซื้อวัตถุดิบสำหรับต้มโจ๊กล่าปากลับมากองใหญ่
เขาไม่ขัดสนเงินอยู่แล้ว อีกอย่าง ใครกำหนดกันว่าต้องกินโจ๊กล่าปาได้เฉพาะวันเทศกาลล่าปาเท่านั้น!
พวกเพื่อนบ้านที่อาศัยอยู่ในเรือนสี่ประสานแห่งนี้ ต่อให้ปากจะบ่นว่ายากจนข้นแค้นแค่ไหน แต่ในยุคสมัยนี้ก็ล้วนจัดอยู่ในกลุ่มคนมีอันจะกินทั้งนั้น
ต่อให้มีอาชีพแค่ลากรถลากอยู่ในเมือง เดือนหนึ่งจะหาเงินสักแสนกว่าหยวนก็ยังหาได้ไม่ยากเลย...
นับตั้งแต่วันเทศกาลล่าปา กลิ่นอาหารหอม ๆ จึงโชยไปทั่วลานบ้าน
ตรุษจีนทั้งทีบ้านไหนจะไม่กินเกี๊ยวสักมื้อ? บ้านไหนจะไม่ทำของดี ๆ กินกันสักสองมื้อเล่า?
ทว่าพอกลิ่นอาหารหอมฟุ้งไปทั่วลานบ้าน ก็ดึงเอาบอสใหญ่ตัวลับแห่งเรือนสี่ประสานให้ปรากฏตัวออกมา
หญิงชราหลงผู้มีแซ่หู ช่วงหลายวันมานี้เริ่มถือไม้เท้าออกมาเดินเตร็ดเตร่ตามลานกลางและลานหน้า
เวลาส่วนใหญ่ เธอมักจะกินข้าวอยู่ที่บ้านของอี้จงไห่