เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 ดันเจี้ยนวาสนาพิเศษ!
ความจริงบทสนทนาในห้องนั้นกินเวลาเพียงไม่กี่สิบวินาทีเท่านั้น
พอในห้องเงียบลง สวีผิงอันก็ยังรอต่ออีกสามสี่นาที!
คนในห้องคงกำลังเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวด้านนอกอยู่!
พอแน่ใจว่าข้างนอกไม่มีเสียงคนแล้ว ประตูลานบ้านถึงค่อยเปิดออกในที่สุด!
คนแรกที่ออกมาจากลานบ้านเล็กๆ เหลียวซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง
เมื่อเห็นชัดว่าแถวนั้นไม่มีใครอยู่ ถึงได้รีบสาวเท้าเดินมุ่งหน้าไปทางหนึ่งทันที
สวีผิงอันมองจากที่ไกลๆ เห็นอีกฝ่ายสวมเสื้อคลุมยาว สีอะไรนั้นมองไม่ชัดเพราะฟ้ามืด บนศีรษะสวมหมวกปีกกว้าง ทั้งยังใส่แว่นดำปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง
อีกฝ่ายปิดบังใบหน้าเสียมิดชิด จนสวีผิงอันมองไม่เห็นหน้าตาเลยแม้แต่น้อย เห็นเพียงเค้าโครงรูปร่างคร่าวๆ เท่านั้น!
หลังคนแรกเดินจากไปหลายนาที อีกคนก็ออกมาในชุดกุลีแบกหามพร้อมลากรถเข็น เขาปิดประตูลานบ้านลงกุญแจ ก่อนแยกไปอีกทาง