กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 ส่าจู้กับส่าเม่า
ถึงเวลาเลิกงาน สวีผิงอันก็กลับไปทำกับข้าวสองอย่างให้เจ้าอ้วนหวัง
ทั้งสองแบ่งกันคนละครึ่งอย่างรู้กัน คือแบ่งกับข้าวทั้งสองอย่างอย่างละครึ่ง ไม่ใช่ยกไปคนละอย่าง
ถึงสวีผิงอันจะไม่รู้สึกผิดสักนิดกับการรีดผลประโยชน์จากนายทุน
แต่ไหนว่าตัวเองดูถูกคนแบบส่าจู้ไม่ใช่หรือ?
เห็นไหมล่ะ... คนอยู่ในสังคมก็ใช่จะทำตามใจได้ทุกเรื่อง!
สวีผิงอันเองก็ไม่ต้องกลับบ้านแล้วค่อยหาอะไรกินอีก
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาวางแผ่นกระดานเตียงลงกับพื้น เตรียมใช้แทนเตียงไปครึ่งคืน
วันนี้เขาลองสำรวจกำแพงลานบ้านแล้ว
หากปีนข้ามกำแพงด้านหลัง ก็จะเจอตรอกหูถงกว้างเมตรกว่า