กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 ความฝันของสวีเหลียน
มื้อเย็นเป็นโจ๊กแป้งข้าวโพดกินคู่กับผักดองเค็ม
ตกกลางคืน กินข้าวแล้วก็เข้านอน อย่างมากก็ออกไปเดินเล่นสักรอบ
เพราะไม่ต้องทำงานอะไรอีก ส่วนใหญ่จึงกินเพียงอาหารเหลว ๆ ให้พอผ่านมื้อไป
สวีผิงอันซดโจ๊กแป้งข้าวโพด โดยไม่ได้รู้สึกสากคอแต่อย่างใด
เพราะเมื่อต้มเป็นโจ๊กแล้ว ต่อให้เป็นธัญพืชหยาบก็เปื่อยนุ่มได้
แต่กินแล้วก็ยังไม่อิ่มหนำเท่าไรนัก
เขาไม่ได้ข้ามมาโลกนี้ด้วยดวงจิตเพียงอย่างเดียว
หากมาเพียงดวงจิต ต่อให้จิตใจไม่คุ้นเคย อย่างน้อยก็คงได้ร่างกายที่ชินกับอาหารเรียบง่ายพวกนี้
ที่จริงในกระเป๋าระบบของสวีผิงอันมีของดีอยู่ไม่น้อย