เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 บันทึกเดินทางของศิษย์เอกเสวียนจั้ง
ฉางเฉิง เทพวารีผู้ดูแลคุณธรรมเก้าประการแห่งฟ้า เดินตัวแข็งออกจากเขตคุนหลุน แล้วจึงถอนใจยาว ก่อนยื่นมือคว้าผีจมน้ำในชุดพ่อบ้านสง่างามเขย่าอย่างบ้าคลั่ง
“ปากเจ้าขาดแม่กุญแจหรือไง! ทำไมไม่หัดปิดปากบ้าง ฮะ?!”
ฉางเฉิงแทบร้องไห้ กัดฟันด้วยความแค้น กล้าพูดตรง ๆ ว่าลู่อู๋กรน ต้องใจใหญ่แค่ไหน? ขอแค่เกี่ยวพันกับเจ้าลิงนั่น โชคเขาก็ไม่เคยดีเลย!
ผีจมน้ำโดนเขย่าจนมึน ยกมือ “เอาอย่างนี้ ผมขอโทษดีไหม?”
“ขอโทษแล้วจะชดใช้ข้าอย่างไร!”
ผีจมน้ำคิด ก่อนเสนอจริงจัง “งั้นผมเชิญตัวเองออกไปดีไหมครับ?”
ฉางเฉิง “…”
เทพวารีที่เก็บตัวหลายพันปีจมในความหดหู่สงสัยตัวเอง เขาไม่ควรสนใจเจ้าหมอนี่เลย
ประมุขเขาฉงอู๋เห็นคนแปลกหน้าจึงเรียกถามอย่างสนใจ “ฉางเฉิง ท่านนี้คือ…”