เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 450 สะกดปีศาจ
เฉียนหรูเหลยหิ้วกับข้าวที่ซื้อมา เดินฉับ ๆ ขึ้นบันได มือหนึ่งถือไก่สองตัว อีกมือหิ้วถุงพลาสติกใบใหญ่ที่สุดซึ่งเต็มไปด้วยผักสารพัด ในอ้อมแขนยังหนีบข้าวสารไว้อีกถุง
ตอนใช้ปลายเท้าผลักประตู ลูกชายที่กำลังเล่นเกมอยู่ตกใจ รีบเข้ามารับ
“แม่ ขนของกลับมาเยอะขนาดนี้ได้ยังไง ไม่กลัวเหนื่อยเหรอ”
“เหนื่อยอะไร” เฉียนหรูเหลยตอบอย่างไม่ใส่ใจ “แม่ฝึกจนสัมผัสลมปราณได้แล้ว ของแค่นี้จะเท่าไรเชียว มีแต่ลูกนี่แหละ ตั้งนานแล้ว รัฐแจกโอสถให้กินยังฝึกไม่เป็นเรื่องเป็นราว ขายหน้าไหมล่ะ”
“เอ่อ…”
ชายหนุ่มเกาหัว เขาลืมไปจริง ๆ ว่าเผยแพร่การฝึกวิชากันมาพักใหญ่แล้ว ด้วยโอสถที่ทางการจัดหา คนธรรมดาในเสินโจวจึงเริ่มฝึกเคล็ดบำรุงลมปราณที่เหมาะแก่คนทั่วไปได้ทันที ทุกวันนี้ไม่ปวดเอวไม่เมื่อยขา หิ้วกับข้าวสิบกว่ากิโลกรัมขึ้นตึกเจ็ดแปดชั้นยังไหว
เฉียนหรูเหลยวางของ มองลงไปที่ถนนเก่าแล้วขยับแขนขาพลางทอดถอนใจ