กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 เคยเสียใจหรือไม่
เทียนอู๋คือเทพวารีที่เคยมีบันทึกในซานไห่ แม้แต่เว่ยหยวนยังไม่คิดว่าเทพผู้ฝากชื่อไว้ในตำนานอดีตจะอยู่โลกมนุษย์ อยู่ในน่านน้ำเจียงหนานนี่เอง
ระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้น? ทำไมหญิงที่เคยเป็นเครื่องเซ่นทั้งเป็นจึงก่อคลื่นด้วยวิธีนี้?
สายน้ำไหลสงบ สุดท้ายมีเสียงหนึ่งดังช้าๆ ทั้งสุขุมและอ่อนโยน
“เจ้าเองหรือ...กงกง ไม่พบกันนานขนาดนี้ ไม่นึกว่าสุดท้ายยังได้พบเจ้า”
น้ำพลุ่งแหวกเป็นทางสู่ที่ที่มนุษย์ยากหยั่งถึง เทพร่างสูงรูปงามสีหน้าเย็นชา ก้าวลงไปทีละก้าว เว่ยหยวนมองหญิงถือร่มที่หมดอาลัย เก็บกระบี่แล้วตามลงไป นางริมฝีปากสั่น ก่อนเหมือนได้สติ กำร่มแน่นแล้วรีบวิ่งตามก่อนน้ำปิด
แม่น้ำที่เปิดค่อยๆ ปิดกลับ สุดท้ายดูไม่ต่างจากปกติ