กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 หวนคืนจินซาน
หลังหนี่ว์เจียวส่งเว่ยหยวนกลับพิพิธภัณฑ์ ก็หยิบน้ำแข็งพันปีก้อนหนึ่งกดหน้าผากเขาตามสบาย ดีดนิ้วครั้งเดียว น้ำแข็งกลายเป็นแสงกระจายเข้าร่าง ถึงเทียบอำนาจจ้าวคุนหลุนไม่ได้ แต่ก็ดีที่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวด
เห็นชัดว่า ต่อให้เขาไม่ผ่านบททดสอบคุนหลุน พี่สาวคนนี้ก็มีวิธีลดความทรมานให้ เธอจ้องเขานิ่ง
“นายจำไม่ได้จริงๆ?”
มุมปากเว่ยหยวนกระตุก “จำอะไรครับ?”
“อ้อ...ดีมาก”
จิ้งจอกสาวผมขาวไร้สีหน้า “ให้ซีหวังหมู่ดูคนเดียว ไม่ให้พี่สาวรู้? หยวนโตแล้วสินะ น้องชายโตแล้วรั้งไม่อยู่จริงๆ”
รอยยิ้มเว่ยหยวนแข็ง ขนหลังแทบลุกชัน ต่อให้ตอนนี้ถือขวานสิงเทียน ยังหนังหัวชา เสียงร้องในใจที่ไม่ได้มีมานานดังขึ้น
อวี่ อยู่ไหน...สถานการณ์นี้ผมรับมือไม่ได้!