กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 419 ได้รู้ชื่อจริง ที่แท้ก็เป็นเจ้า
เว่ยหยวนค่อยๆ ลืมตา
รอบด้านล้วนเป็นแสงสีขาวบริสุทธิ์ คล้ายแดดในอดีต ชวนให้เกียจคร้านไม่อยากทำอะไร อยากเพียงนั่งใต้ต้นไม้ ปล่อยหัวว่าง ไม่ทำสิ่งใด แค่นั่งเหม่ออยู่อย่างนั้นก็ผ่านไปได้ทั้งวัน
อวี่นั่งข้างเขา ถือเหล้าไหหนึ่ง มองด้านหน้าอย่างเงียบๆ
“หยวนเอ๋ย...เจ้าว่าพวกเราจะทิ้งอะไรให้คนรุ่นหลัง?”
“จักรพรรดิเสวียนหยวนชนะชือโหยว จักรพรรดิจวนซวีตัดขาดทางเชื่อมฟ้าดิน คนรุ่นเราจะทำอะไรได้? แล้วคนรุ่นหลังจะมองพวกเราอย่างไร?”
...มาอีกแล้ว...
ช่างปั้นดินเผาหลับตาอย่างเกียจคร้าน ไม่อยากสนใจหัวหน้าเผ่าข้างๆ หรี่ตาเป็นเส้นเล็กแล้วเหม่อ