เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 สามสิบชั่วโมง
“ในเมื่อสหายน้อยรับปากแล้ว ก็รบกวนด้วย ข้าจะเตรียมขนมไว้ ให้อาเสวียนเอามาส่งให้เจ้า”
ปรมาจารย์สวรรค์เฒ่าหน้าแมวพูดจบอย่างรวดเร็ว แล้วถอนการสิงหุ่นกระดาษในพิพิธภัณฑ์ทันที เตรียมเผ่นแน่บอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางเด็ดขาดลื่นไหล ทำรวดเดียวจบ ชำนาญเสียจนเฒ่าขายน้ำมันยังต้องยอมแพ้
ถ้าพวกสหายนักพรตเฒ่าที่เล่นเกมด้วยกันมาเห็น คงส่ายหัวอุทานว่า หน้าด้านจริงๆ! หนีทั้งแบบนี้เลยหรือ? อย่างน้อยก็ปลอบเด็กอีกสักสองสามคำก่อนสิ
แต่ครั้งนี้นักพรตเฒ่ากลับพลาด
ทั้งที่ถอนการสิงไปแล้ว เขากลับพบว่าชายเสื้อยังถูกจับอยู่ ราวกับวิชาที่ใช้อาศัยร่างถูกหยุดไว้ในพริบตา จึงได้แต่หันกลับมา เห็นสาวน้อยตาทรงเมล็ดซิ่งทำหน้าจริงจังดื้อดึง
“เขียนสัญญามาก่อน! เขียนแล้วค่อยไป!”
จางรั่วซู่ “...”
เขาก้มตัวลงพูดอย่างจริงใจและอ่อนโยน “อาตมาเป็นปรมาจารย์สวรรค์แห่งหลงหู่นะ รู้จักปรมาจารย์สวรรค์ไหม? ข้าจะโกงขนมเจ้าได้อย่างไร?”
สาวน้อยตอบเด็ดขาด “ไม่ได้ ต้องเขียนสัญญา!”