กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถ้าพ่อรู้ว่าฉันใช้เงินมั่วจนหมดไปตั้งเยอะ เขาต้องตีขาฉันหักแน่ คุณก็รู้ว่าช่วงนี้ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพ่อไม่ค่อยดี ป้าหวังถือว่าช่วยฉันหน่อยเถอะ!”
ลู่หงอิงกอดแขนป้าหวังแล้วเริ่มออดอ้อน พูดด้วยสีหน้าประจบประแจง พลางมองป้าหวังอย่างน่าสงสาร ราวกับว่าถ้ากลับไปจริง ๆ เธอจะต้องโดนดุด่าแน่นอน
“อิงจื่อ ป้าหวังแค่สงสารเธอ ไม่ได้เสียดายเสบียงพวกนั้นหรอก เอาของกลับไปกินกับพี่ชายและน้องชายเถอะ ป้าไม่เอา”
ป้าหวังไม่ใช่คนโง่ ย่อมรู้ว่าลู่หงอิงหมายถึงอะไร ตอนนี้เธอจึงได้แต่มองลู่หงอิงอย่างจนใจแล้วพูดเช่นนั้น ขณะพูดใบหน้าเต็มไปด้วยความเอ็นดู ลู่หงอิงยังเด็กแท้ ๆ แต่กลับรู้ความถึงเพียงนี้ ช่างน่าเอ็นดูจริง ๆ