กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอ๊ะ ฉันได้ยินว่าคุณแซ่ฮั่ว งั้นฉันเรียกคุณว่าพี่ใหญ่ฮั่วก็แล้วกัน พี่ใหญ่ฮั่วเป็นทหารเหรอ มียศอะไร”
สีหน้าของเว่ยซูเยียนชะงักไปเล็กน้อย แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ทันสังเกตท่าทีห่างเหินของคนตรงหน้า ยังคงยิ้มแย้มพลางเอ่ยถามฮั่วลวี่อิ๋งต่อ น้ำเสียงหวานหยดย้อย อย่างน้อยลู่หงอิงก็มั่นใจว่าเธอไม่มีทางพูดกับใครแบบนี้แน่นอน
“ทหารเสบียง”
ฮั่วลวี่อิ๋งไม่แม้แต่จะเงยหน้า ตอบออกมาสามคำอย่างส่ง ๆ จากนั้นก็ดึงลู่หงอิงเดินจากไป กว่าเว่ยซูเยียนจะรู้ตัว ทั้งสองคนก็เดินไปไกลแล้ว
เว่ยซูเยียนยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง ทหารเสบียงงั้นเหรอ นี่ไม่เห็นเหมือนที่จ้าวยาเล่าให้เธอฟังเลย เกิดอะไรขึ้นกันแน่!
พรวด!