กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หงอิงถึงกับชะงักไปทั้งตัว ดวงตาจับจ้องฮั่วลวี่อิ๋งพลางกะพริบตาปริบ ๆ ได้แต่คิดว่าคนตรงหน้าคงเสียสติไปแล้ว
“มีอะไร?”
ฮั่วลวี่อิ๋งยิ้มอย่างมีเลศนัย แววตาที่มองลู่หงอิงเต็มไปด้วยความขบขัน พอเห็นยัยหนูตัวน้อยทำท่าทางเช่นนี้ เขาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ชอบแกล้งลู่หงอิงอยู่เสมอ
“ฮั่วลวี่อิ๋ง นายอย่าทำเกินไปนัก”