ตอนที่ 308 สูญสิ้น

เมื่อมองลงไปนอกหน้าต่าง ชั้นเมฆที่แสงอาทิตย์ย้อมจนเป็นสีเหลืองอร่ามกำลังคำรามพลางย้อนกลับ เสียงกรีดแหลมของกระแสลมถูกแก้วสองชั้นขัดขวางไว้ภายนอกห้องโดยสารเครื่องบิน หลงเหลือเพียงทิวทัศน์งดงามให้ผู้โดยสารด้านในชื่นชม

“สวยจังเลยนะ”

แอนนิซาไม่ได้พูดเจื้อยแจ้วเหมือนเคยอย่างผิดธรรมชาติ เธอกลับนั่งเงียบอยู่บนที่นั่งริมหน้าต่าง เหม่อมองทิวทัศน์ยามพระอาทิตย์ตกด้านนอกอย่างหลงใหล ราวกับอยากเก็บประกายแสงอันอบอุ่นนั้นไว้ในดวงตา