ตอนที่ 236 หากคิดสวมมงกุฎ ภาคสาม

แม้ช่างตัดเสื้อจะเป็นคนชั่ว และอาจถึงขั้นใช้คำว่า "คน" มาครอบเผ่าพันธุ์ของมันไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่อย่างน้อยเกี่ยวกับมิติใต้โพรงไม้ เขาพูดไม่ผิด

กลิ่นอายชื้นแฉะเหม็นอับวนเวียนไม่จางหายในที่แห่งนี้ ตะไคร่หนาทึบกับรากไม้พันปมก่อเป็นธีมหลักของดินแดนคับแคบผืนนี้ นอกจากนั้นก็คือเชื้อราหลากหลายชนิดรูปร่างประหลาด เกาะติดหนาแน่นยั้วเยี้ยอยู่บนทุกพื้นผิวที่พอจะเติบโตได้ ถึงขั้นเกือบกลบมิดบานประตูทั้งสามบาน

"แค่ก ๆ ๆ!"

ลั่วเฉินขมวดคิ้วมองทิวทัศน์ที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังชีวิตเกินไปนี้ มือยกขึ้นโดยไร้จิตสำนึก เกาไปที่ปอดซึ่งส่งความรู้สึกคันยุบยิบแว่วมา เขาเข้าใจโดยประมาณแล้วว่าทำไมต้นไม้ต้นนี้ถึงตายแห้งได้สิ้นเชิงขนาดนี้

ส่วนที่อยู่บนพื้นผิวดินของมันถูกบิดให้กลายเป็นรากอย่างฝืน ๆ เพียงเพื่อออก "ผลไม้" หลากชนิดซับซ้อนเหล่านี้