กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ถอยหลัง!”
คำเตือนของเฉินเฟิงเพิ่งหลุดปาก เขาเองก็ถอยหลังพรวดออกไปหลายเมตรราวเสือชีตาห์ที่ตกใจกลัว
ความเจ็บแปลบเหมือนถูกเข็มปักฉวยคว้าต้นคอด้านหลังของเขาไว้แน่น แผลไฟไหม้ใต้ชายโครงปวดขึ้นอีกครั้ง นั่นคือสัญชาตญาณ มันกำลังกระซิบเตือนถึงการมาถึงของภัยคุกคามถึงตาย
ทว่าแม้มีคำเตือนนี้ ลั่วเฉินและโนอาห์ที่อยู่ใกล้ประตูรถกว่าก็ยังช้ากว่าครึ่งจังหวะ ปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติที่จารึกในยีนเผยเขี้ยวแหลม ทำให้ทั้งสองชะงักงัน มันไม่ปิดบังแม้แต่น้อยถึงความปรารถนาแข็งขืนที่จะพรากชีวิตผู้รองรับ——
“ครืน!!!”