กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังรับช่วงคุยโทรศัพท์ ลั่วเฉินก็ไล่โนอาห์ออกไป แม้ฝ่ายหลังจะไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่ก็ช่วยไม่ได้
เพราะบทสนทนาต่อจากนี้จะมีเรื่องส่วนตัวอยู่ไม่น้อย ซึ่งไม่ควรให้คนนอกรับรู้
เอี๊ยดอ๊าด—
“ฟังจากเสียง... ตอนนี้ในห้องเหลือแค่คุณคนเดียวที่กำลังคุยกับฉันแล้ว ใช่ไหมคะ?”
พร้อมเสียงประตูห้องปิด เสียงแผ่วเบาของซิงเย่หลิงก็ดังมาจากปลายสายโทรศัพท์มือถือ น้ำเสียงหวานนั้นไม่ได้เจือความเป็นศัตรู ราวกับระหว่างทั้งสองยังมีช่องทางผ่อนคลายอยู่
“คุณผู้ชาย... บุคคลลึกลับที่พูดจาโอหัง?”