ตอนที่ 164 สองเส้นเรื่องดำเนินคู่กัน

“หาเพื่อนร่วมทีมคนที่สามเจอแล้วเหรอ? ทำงานไวดีนี่ เสี่ยวลั่ว”

หลี่หมิงเฉินที่กำลังไล่ดูภาพถ่ายในกล้องถ่ายรูปอย่างรวดเร็วอยู่ในห้องรับรองแขกเล็กเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียง ใบหน้าเผยออกมาซึ่งความประหลาดใจระคนยินดีเล็กน้อย ขณะมองลั่วสวี่ซงที่พาคนเดินเข้ามา

แต่เมื่อเห็นคนที่เดินตามหลังลั่วสวี่ซงชัด ๆ สีหน้าเขาก็หมองลงชั่วครู่ จากนั้นทันทีเขาก็ปรับกลับมาเล็กน้อย

“...เอ่อ สวัสดีครับ พี่น้องน้อย ไม่ทราบว่าคุณมีอาชีพอะไรครับ?”

จะโทษที่เขามีปฏิกิริยาเช่นนี้ก็ไม่ได้ เพราะ “นักเปียโน” ที่ลั่วสวี่ซงพามาดูอ่อนวัยเกินไปจริง ๆ ดูเหมือนจะแก่กว่าลั่วสวี่ซงเพียงไม่กี่ปี แม้แต่ส่วนสูงก็ยังไล่เลี่ยกัน คาดคะเนแล้วอย่างมากก็คงอยู่ในวัยนักศึกษามหาวิทยาลัย