กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“สรุปแล้ว เมื่อเทียบกับปลาใต้ทะเลลึกที่มีสาวกลัทธิชั่วร้ายจำนวนมากหนุนหลัง ระหว่างหัวเราะพูดคุยก็ทำให้ทั้งเมืองจมสู่การหลับใหล และทำให้ผู้ลี้ภัยจำนวนมากหายไปจากอากาศ ผมเชื่อว่าไม่ว่าใครก็คงรู้สึกว่าดวงจันทร์ที่เพียงลอยอยู่บนฟ้าและรักษาคนไม่ให้ตายนั้นเป็นมิตรกว่า”
“พูดได้ดี ลั่วเฉิน!” แอนนิซาตบมืออย่างมีความสุข “จะลองพิจารณาเข้าร่วมลัทธิศาสนาของฉันไหม?”
“ขอบคุณ แต่ผมไม่ได้มีความหยิ่งผยองและไม่ได้หลงตัวเอง ยิ่งไม่ตกหลุมที่คล้ายคลึงกันสองครั้ง” ลั่วเฉินตอบส่ง ๆ แล้วเพ่งมองคนที่ต้องถูกเกลี้ยกล่อม
“คุณพยายามสร้างขึ้นซึ่งภาพของหงเยวี่ยกับทะเลลึกว่าเป็นศัตรูกัน” วิกไม่ถูกคำพูดลั่วเฉินพาเข้าวง เขาชี้ประเด็นตรงจุด “แต่พวกมันเพียงแค่ดูเหมือนไม่ร่วมมือกัน”