ตอนที่ 117 ศึกต่อสู้ยากลำบาก (จบ?)

ลั่วเฉินเอี้ยวคออย่างยากลำบากมองขึ้นด้านบน มนุษย์งูตนหนึ่งกำลังมองลงมาจากที่สูง นัยน์ตาแนวตั้งสีลูกกำมะถันไร้ซึ่งความอบอุ่นแม้แต่น้อย ส่วนปลายปากแยกออกเล็กน้อย เผยออกมาให้เห็นเขี้ยวคมสีขาวซีด ความโค้งนั้นหากจะบอกว่าเป็นรอยยิ้ม สู้เรียกว่าเป็นการดูแคลนเสียยังดีกว่า

มันโดยประมาณกำลังเย้ยหยันที่มนุษย์ผู้นี้ไร้เดียงสาถึงขั้นคิดว่าพวกมันจะเป็นเหมือนหุ่นเชิด ที่ยอมเบิ่งตามองเขาคลานไปยังแก่นสำคัญของสถานศักดิ์สิทธิ์ด้วยวิธีการอันหยาบกระด้างเช่นนี้กระมัง

มันไม่ให้โอกาสลั่วเฉินได้ปฏิบัติการอะไรเลย จากการสังเกตหลายครั้งก่อนหน้านี้ มนุษย์งูรู้ดีว่าด้านในปาร์ตี้นี้ ผู้ที่มีข่มขู่ร้ายแรงที่สุดไม่ใช่ชายร่างกำยำผู้นำทีม แต่เป็นไอ้หมอนี่ที่หน้าตาธรรมดาไม่สะดุดตา

พรมแดนจิตใจก็เป็นเขาที่ดึงตัวมา เรื่องของเจียงเยี่ยนก็เป็นเขาที่ขุดคุ้ยออกมาก่อน กระทั่งเส้นทางหลอกที่พวกมันจัดเตรียมไว้ก็ยังถูกหมอนี่มองออกทะลุปรุโปร่ง

ยิกเป็นพยาน มนุษย์ผู้นี้ช่างกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ได้อย่างไร

แต่ตอนนี้ เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

“กร๊อบ——!”