กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภาพหลอนอันรุนแรงแทบจะพรากไปซึ่งการเชื่อมโยงระหว่างลั่วเฉินกับความเป็นจริงจนหมดสิ้น ขัดขวางประสาทสัมผัสทุกทางที่เขาจะใช้รับข้อมูล การแยกแยะจริงเท็จไม่ออกทำให้เขาทุกข์ทรมานจนเกินบรรยาย
แต่ในฐานะจอมไสยเวท เขามีวิธีอยู่เสมอ
อาศัยหูตาของหลิง เขาใช้มนตร์พันธนาการเป็นสะพาน เชื่อมต่อการรับรู้ไปยังระดับจิตสำนึก ประคับประคองเส้นเชื่อมโยงบางเบาราวเส้นไหมกับโลกภายนอกไว้ได้พอถูไถ ข้อบกพร่องเดียวของวิธีนี้คือ……
เขาจำเป็นต้องอ่านทำความเข้าใจสิ่งที่หลิงพูดจริงๆ
อย่างตอนนี้
“หลิวเสี่ยวเฉินย้อนกลับมาอีกแล้ว?” ลั่วเฉินครุ่นคิดในจิตสำนึก พยายามปะติดปะต่อเศษชิ้นส่วนข้อมูลที่หลิงสื่อออกมา ไม่นานเขาก็รับรู้ถึงการตอบสนองพร่ามัวที่หมายถึง “เห็นด้วย”
“เขา, อยาก, ให้, คุณ, มา?”