ตอนที่ 84 ผู้มาเยือน

"ถนนฮวาเหมิงบ้านเลขที่ 172......"

ผู้มาเยือนก้มหน้ายืนยันเคอร์เซอร์ที่วาบไหวอยู่บนแผนที่ในโทรศัพท์มือถือ ฝีเท้าหยุดลงหน้าอาคารสีขาวซีดเผือดหลังหนึ่ง

เขาเงยหน้าขึ้น สายตาไล่ไต่ขึ้นด้านบนตามผนังด้านนอกที่ด่างพร้อย ก่อนหยุดนิ่งอยู่ที่ป้ายขนาดใหญ่สีแดงสดบนยอดตึก:

【โรงพยาบาลจิตวิญญาณแห่งที่สอง】

ความมืดยามราตรีทำให้สีแดงนั้นแสบตายิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งถูกชำระล้างด้วยแสงจันทร์อันเย็นเยียบก็ยิ่งน่าขนลุก

"คนที่ช่วยผมได้... อยู่ที่แบบนี้จริง ๆ หรือ"

ผู้มาเยือนพึมพำเสียงแผ่วเบาอย่างไม่สบายใจ กำโทรศัพท์มือถือแน่น ลังเลอยู่หน้าประตูเนิ่นนาน กว่าจะตัดใจก้าวข้ามประตูโรงพยาบาลก็ต่อเมื่อรปภ.เวรสังเกตเห็นเขาและส่งสายตาแวดระวังมา