ตอนที่ 16 รับรู้

ลั่วเฉินไม่ใช่คนชอบตีโพยตีพาย อย่างน้อยในสถานการณ์ส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่

นับตั้งแต่ได้รับพลังแห่งคาถามา เขาก็ชอบที่จะซ่อนเร้นมากกว่าเปิดเผย การที่จางหลานถูและเหลียงจิ่วเซิงกลายเป็นข้อยกเว้น ก็เพราะเดิมทีพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา สำหรับลั่วเฉินแล้วทั้งสองจัดอยู่ในขอบเขตของ "พวกเดียวกัน" เขาจึงสามารถเปิดเผยความอยากแสดงออกที่ปกติมักกดข่มไว้ได้อย่างตามใจชอบ

รวมถึงครั้งนี้ด้วย

เดิมทีเขาไม่น่าจะแปลกใจกับเรื่องพรรค์นี้สักเท่าไหร่ ในเมื่อหากเชื่อมโยงเบาะแสที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ อาศัยความสามารถของเขา การจะอนุมานคำตอบออกมา... ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

แต่ถ้าสงบนิ่งเกินไป มันก็จะดูเหมือนว่าเขาเป็นคนแปลกแยกไม่ใช่หรือไงล่ะ?