บทที่ 364: แก่นแท้เห็ดหลิงจือเนื้อ

บทที่ 364: แก่นแท้เห็ดหลิงจือเนื้อ

หลังเที่ยวมาเก๊ามาทั้งวัน ตอนกลางคืนพวกเขาก็หาโรงแรมห้าดาวสักแห่งพักผ่อน

เย่เซียวคิดว่าจะได้ขึ้นไปชมวิวกลางคืนกับเจียงเยี่ยน แต่ไม่คิดว่าผู้หญิงทั้งสองคนจะพักอยู่ด้วยกัน

ปล่อยให้เขาต้องนอนห้องเดียวตามลำพัง ช่างน่าหงุดหงิดจริงๆ

“ก๊อกๆๆ...”

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เย่เซียวที่กำลังดูโทรทัศน์อยู่ถึงกับสะดุ้ง

หรือว่าเยี่ยนจื่อจะเห็นใจเขา เลยมาส่งความอบอุ่นให้กลางดึก?

หรือมู่เซี่ยวเจินจะคิดสั้น ถึงได้มาหาเขาถึงห้อง?

เขาลุกขึ้นเปิดประตูอย่างกระตือรือร้น แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นศีรษะล้านวาววับที่ปรากฏอยู่หน้าประตู

เย่เซียวทำหน้าผิดหวัง “คุณเองเหรอ? มาหาผมดึกๆ ดื่นๆ มีอะไร?”