บทที่ 337: ผู้ชายที่พิเศษ

บทที่ 337: ผู้ชายที่พิเศษ

“ช็อก...ช็อก...”

มู่เซี่ยวเจินเบิกตาค้าง มองฝ่ามือของเย่เซียวอย่างไม่อยากเชื่อ พลางสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า

พวกหมอผีซามานในเกาหลีส่วนใหญ่สวมเสื้อผ้าสีสันฉูดฉาด ถือกลอง แล้วก็เต้นเข้าทรง

เธอเคยเห็นวิชาอาคมที่ลึกล้ำยอดเยี่ยมแบบนี้ที่ไหนกัน

คำพูดนั้นพูดว่ายังไงนะ?

อ้อ ใช่แล้ว หมูป่าไม่เคยกินรำละเอียด!

“พอได้แล้ว เลิกอึ้งได้แล้ว รีบใส่เสื้อผ้าเร็วเข้า!”

เย่เซียวเหลือบมองผิวขาวที่เผยออกมาเพียงครึ่งหนึ่งอย่างอาลัยอาวรณ์

ต้องยอมรับเลยว่า ผิวขาวซีดแบบนี้ดูดีจริง ๆ