บทที่ 335: กู่ดอกท้อ

บทที่ 335: กู่ดอกท้อ

“หา?”

โจวจื่อเหยียนถึงกับอึ้ง คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่ามู่เซี่ยวเจินจะถามคำถามแบบนี้

“ใช่ ใช่... ฉันรู้จักปรมาจารย์อยู่คนหนึ่ง”

ตลอดสองปีมานี้ ที่เธอไม่ถูกคนในวงการรังแก ทั้งหมดเป็นเพราะมีข่าวลือว่าเบื้องหลังเธอมีจอมอาคมแห่งหัวเซี่ยผู้เก่งกาจคอยหนุนหลัง

ไม่คิดเลยว่ามู่เซี่ยวเจินจะรู้เรื่องนี้ด้วย

“เอ่อ... เธอพอจะตามหาเขาได้ไหม?”

มู่เซี่ยวเจินดูตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกาย แม้แต่มือที่กำโจวจื่อเหยียนไว้ก็ยังออกแรงมากขึ้นเล็กน้อย

โจวจื่อเหยียนไม่กล้าดึงมือกลับ ได้แต่ฝืนทนไว้

“ฉัน... ฉัน... แต่ฉันไม่มีช่องทางติดต่อเขา...”