บทที่ 316: ว้าว ตำนานสีทอง!

บทที่ 316: ว้าว ตำนานสีทอง!

“นักพรตเย่!”

หลี่ชุนกังมองเย่เซียวตรงหน้าอย่างดีใจ เมื่อช่วงบ่ายเขายังอยู่ที่เส้าซิงอยู่เลย แต่ตกกลางคืนกลับมาถึงนครเซี่ยงไฮ้แล้ว

นั่งเครื่องบินส่วนตัวมาหรือไง?

“ผู้อำนวยการหลี่ ดึกขนาดนี้มารบกวนหรือเปล่า?”

เย่เซียวยิ้มพลางพูด

“โธ่เอ๊ย ฉันอยู่ที่นครเซี่ยงไฮ้คนเดียว เมียกับลูกอยู่บ้านเกิด จะรบกวนอะไรล่ะ เข้ามาเร็วๆ เข้ามา!”

หลี่ชุนกังรีบเชิญเย่เซียวเข้าประตู

เขาต้มน้ำ ล้างชา ชงชา และวุ่นวายอยู่อีกพักใหญ่ กว่าจะยกถ้วยชามาวางตรงหน้าเย่เซียว

“นักพรตเย่ โชคดีจริงๆ ที่คุณกลับมานครเซี่ยงไฮ้”