บทที่ 307: พ่อของเจียงเยี่ยนเสียวิญญาณ

บทที่ 307: พ่อของเจียงเยี่ยนเสียวิญญาณ

ทั้งสองซื้อตั๋วเครื่องบินตรงไปเส้าซิง

บ้านเกิดของเจียงเยี่ยนเป็นเมืองเล็กๆ แสนอ่อนโยนในเจียงหนาน แต่ทั้งคู่ไม่มีอารมณ์ชมทิวทัศน์นอกหน้าต่างเลย

เจียงเยี่ยนเอนตัวซบอยู่ในอ้อมแขนของเย่เซียว สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

ในใจของเธอ พ่อไม่ใช่พ่อจีนแบบที่เคร่งครัดตามขนบทั่วไป ปกติเขาพูดคุยกับลูกๆ ราวกับเป็นเพื่อนกัน

เพราะแบบนั้นเธอถึงได้มีนิสัยห้าวๆ ไม่คิดเล็กคิดน้อยอย่างทุกวันนี้

“เย่เซียว ถ้าเกิดพ่อฉัน...”

เย่เซียวลูบหลังมือของเจียงเยี่ยน “อย่าพูดอะไรไม่เป็นมงคลสิ ไม่เป็นไรหรอก

เราดูอาการกันก่อน!

หมอที่โรงพยาบาลเล็กๆ อาจตรวจไม่พบก็ได้ ถ้าไม่ไหวก็ค่อยพาไปรักษาที่นครเซี่ยงไฮ้ หรือไม่ก็ไปนครหลวง”