บทที่ 300: เกล็ด

บทที่ 300: เกล็ด

“เย่จวิ้น?”

ผู้หญิงอีกสามคนใจสะดุดวูบ

ฉีเหมยทำหน้าประหลาดใจ “หมิงหมิง...เธอจำคนผิดหรือเปล่า?”

“นั่นสิ เย่จวิ้นตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

เฉินเฟยพูดเสียงเบา

เจียงเยี่ยนขมวดคิ้วแน่น พลางลูบเสี่ยวเฮยที่พันอยู่บนข้อมือโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเฮยไม่มีปฏิกิริยาอะไร ก็แปลว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีเจตนาร้าย

เธอส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ฉันเคยได้ยินเย่เซียวพูดว่า เย่จวิ้นถูกฌาปนกิจไปนานแล้ว

คนคนนั้นไม่มีทางเป็นเย่จวิ้น หมิงหมิง เธออาจมองผิดก็ได้”