บทที่ 295: สมแล้วที่เป็นจี้เทียม

บทที่ 295: สมแล้วที่เป็นจี้เทียม

แต่ฉู่เหรินเหม่ยดูเหมือนไม่อยากพูดอะไรกับเย่เซียวมากนัก วิญญาณหยินที่เพิ่งถูกราชันผีน้ำฉีกกระชากกลับปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก่อนพุ่งเข้าใส่เย่เซียว

เย่เซียวส่ายหน้า เขารู้ดีว่าวิญญาณพวกนี้ล้วนเป็นทาสผีของฉู่เหรินเหม่ย

ต่อให้ฆ่าสักกี่ครั้ง ตราบใดที่สาวงามฉู่ยังอยู่ พวกมันก็ฟื้นคืนชีพได้ไม่รู้จบ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาอาจทำอะไรกับสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้ แต่ตอนนี้...

เย่เซียวหยิบธงปราณเที่ยงธรรมอันไพศาลออกมาจากถุงเก็บสรรพสิ่งอย่างเงียบๆ แล้วโบกเบาๆ ผีร้อยตนที่มีผีเพลิงอาภรณ์แดงเป็นผู้นำก็พุ่งเข้าใส่อีกฝ่าย

เมื่อมีธงปราณเที่ยงธรรมอันไพศาลเสริมพลัง วิญญาณหยินของอีกฝ่ายก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

ผีร้อยตนพุ่งทะลวงแนววิญญาณหยินทั้งหมดราวกับลูกธนู