บทที่ 289: เบื้องหลังนายมีทั้งสำนักเหมาซาน

บทที่ 289: เบื้องหลังนายมีทั้งสำนักเหมาซาน

“ดี สมแล้วที่เป็นธรรมราชาอัสนีสายฟ้า ไม่ยอมให้ความด่างพร้อยเล็กๆ น้อยๆ หลุดรอดสายตา

ผมนับถือจริงๆ!”

ลู่ซู่เผยรอยยิ้มบางๆ

แค่พูดไม่กี่ประโยค เขาก็ผลักสือเจียนขึ้นไปอยู่ในจุดที่ถอยไม่ได้แล้ว

ถ้าภายหลังพิสูจน์ได้ว่านั่นคือธงหมื่นวิญญาณจริงๆ เขาก็อยากเห็นเหมือนกันว่าสือเจียนจะกล้าลงมือฆ่าศิษย์ผู้กอบกู้สำนักเหมาซานด้วยตัวเองหรือเปล่า?

เมื่อไม่มีเย่เซียวอยู่ด้วย หลังผ่านด่านเคราะห์มนุษย์ไปได้ เขาก็จะทะลวงขึ้นสู่ขั้นปลายแห่งการหลอมปราณแปลงวิญญาณ

หากได้วาสนาบางอย่างจนทะลวงไปถึงหลอมจิตคืนสู่สุญญตา เขาก็จะมีสถานะทัดเทียมกับสือเจียนได้

ถึงตอนนั้น สำนักชิงซานก็ไม่จำเป็นต้องหวาดเกรงสำนักเหมาซานอีกต่อไป

ส่วนหวังซงที่อยู่ข้างๆ กลับมีสีหน้ากลัดกลุ้ม ในใจรู้สึกคลับคล้ายว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล