บทที่ 248: ตะปูไม้ท้อหยินผนึกศพ

บทที่ 248: ตะปูไม้ท้อหยินผนึกศพ

“นักพรตเย่...คุณกำลังทำอะไรอยู่ครับ?”

หยางเทามองเย่เซียวที่กำลังตั้งอกตั้งใจเหลาอะไรบางอย่างจนเศษไม้กระเด็นว่อน จู่ๆ ก็รู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

หมอนี่กำลังจะก่อเรื่องแน่ๆ

ผีดิบเหินกำลังจะพังโลงออกมา แถมไม่แน่ว่าเฉิงหลินอาจซ่อนตัวอยู่ในความมืดด้วย ในสถานการณ์คับขันแบบนี้ พวกเขาไม่ควรรีบถอนตัวออกไปหรอกเหรอ?

แล้วทำไมยังมีอารมณ์มานั่งเหลาอะไรเล่นอีกล่ะ

เย่เซียวไม่สนใจ เขามองสิ่งของในมือที่ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา พร้อมเผยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก

ครั้งนี้เฉิงหลินต้องคาดไม่ถึงแน่ๆ ว่าต้นท้อหยินจะกลายเป็นตัวช่วยให้เขาเสียเอง

ถ้าไม่มีต้นท้อหยินต้นนี้ เขาคงจัดการผีดิบเหินที่อยู่ใต้ดินไม่ได้จริงๆ