กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 243: ผีดิบตาแดง
เย่เซียวมองโทรศัพท์ที่ไหม้จนดำเกรียม ก่อนยกมือเกาจมูกอย่างจนใจแล้วพึมพำเบาๆ ว่า “สมาร์ตโฟนนี่ใช้งานไม่ทนเอาซะเลย!”
โทรศัพท์แบตหมดแล้ว จู่ๆ ในหัวเขาก็เกิดความคิดขึ้นมา หรือบางที...น่าจะ...อาจจะ...
แต่ไม่คิดเลยว่า...อืม มันจะระเบิดกระจุยไปแล้ว
เขาแค่ทดลองใช้อัสนีสวรรค์นิดเดียว...อืม นิดเดียวจริงๆ
ไม่คิดเลยว่าโทรศัพท์จะไม่ไหวขนาดนี้
เขาเบ้ปาก ก่อนโยนโทรศัพท์ลงแม่น้ำไปส่งๆ แล้วพึมพำว่า “ถือโอกาสเปลี่ยนเครื่องใหม่พอดี”
“เสี่ยวเฮย ไปกัน...”
ทั้งโทรศัพท์ทั้งซิมก็ไหม้หมดแล้ว จะเก็บไว้ทำไม
เสี่ยวเฮยขยับร่างใหญ่โต ว่ายทวนน้ำขึ้นไปตามแม่น้ำหงเหอ