บทที่ 235: วาสนารักฝ่ายหยิน

บทที่ 235: วาสนารักฝ่ายหยิน

“ไม่เป็นไรๆ!”

โจวเหยาโบกมือ “ช่วงนี้แค่พักผ่อนไม่พอน่ะ!”

“พี่ ไม่ใช่แล้ว...”

เสี่ยวพั่งกลืนเนื้อปลาที่ยังอยู่ในปากลงไป

เย่เซียวส่ายหน้าเบาๆ เขาเองก็มองออกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

แต่ถ้าโจวเหยาไม่พูด เขาก็จะไม่เข้าไปยุ่งเอง

ไป๋อวิ๋นไม่พูดอะไร ยังคงกินปลาต่อ

“ช่วงนี้ฉันได้ยินเสียงคนเรียกตลอด แต่พอลืมตาขึ้นมากลับไม่มีใคร พอหลับตาเสียงนั้นก็โผล่มาอีก”

โจวเหยาทำหน้ากลุ้มใจ เธอสงสัยว่าตัวเองกำลังเจอสิ่งสกปรกอาถรรพ์เข้าแล้ว