กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 226: กล้าดีจริงนะ!
“จะแก้ปัญหาอย่างสันติงั้นเหรอ?”
เย่เซียวแค่นหัวเราะ มองเงาคนที่ขยับไหวอยู่ในหมอกบาง “ทำไม? เตรียมเพชฌฆาตถือมีดถือขวานไว้กี่คนล่ะ
จริงสิ ฉันสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง
ตระกูลเฉิงแปลงคนเป็นสัตว์ไว้มากขนาดนี้ ทำไมถึงไม่มีไออาฆาตแม้แต่นิดเดียว?”
รูม่านตาของเฉิงเต๋อหมิงหดเล็กลงเล็กน้อย เขาเข้าใจทันทีว่าเย่เซียวต้องสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแน่
ในใจเขาตัดความเป็นไปได้ที่จะจบเรื่องอย่างสันติทิ้งไปทันที
เขาโบกมือ “หึ... เหลยเซียว ฉันอยากเห็นจริงๆ ว่านายจะหนีออกจากตระกูลเฉิงได้ยังไง”
“ตึก ตึก ตึก...”
เสียงฝีเท้าดังขึ้นไม่ขาดสาย สมาชิกตระกูลเฉิงทยอยเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม