บทที่ 218: การแปลงคนเป็นสัตว์

บทที่ 218: การแปลงคนเป็นสัตว์

พอทั้งสองได้ยินก็เดินตามเย่เซียวออกไปทันที

ทั้งสามคนออกจากประตูแล้วเลี้ยวซ้าย เดินไปตามทางเล็ก ๆ ที่ปูด้วยอิฐแดง

กลิ่นคาวเลือดโชยเข้าจมูก เสียงร้องโหยหวนของแกะดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

เสี่ยวพั่งลูบจมูก “ทำไมยังมีการเชือดเองอยู่อีกล่ะ? สมัยนี้ไม่ใช่ว่าต้องส่งไปโรงฆ่าสัตว์กันหมดแล้วเหรอ?”

สวี่ตูไม่ถือว่าเป็นเมืองใหญ่ แต่ก็ไม่ได้เล็ก

ที่นี่ต้องมีโรงฆ่าสัตว์มาตรฐานแน่นอน ร้านเนื้อแกะตระกูลเฉินยังเชือดสัตว์เองอยู่ จึงดูแปลกจริง ๆ

เย่เซียวไม่พูดอะไร สีหน้าของเขายิ่งดูแย่ลงเรื่อย ๆ ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จนท้องไส้ปั่นป่วนเล็กน้อย

ทั้งสามเดินไปประมาณยี่สิบเมตร จึงเห็นห้องเก็บของห้องหนึ่ง

กลิ่นคาวเลือดกับเสียงร้องของแกะดังมาจากในห้องเก็บของนั้น