กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 201: หัวหน้าคนนี้ใช้ได้แฮะ...
เย่เซียวถือกระบี่หนึ่งปราณก่อนกำเนิดไว้ในมือ มีตะปูจองจำมังกรห้อยอยู่ที่เอว และสะพายถุงร้อยสมบัติ ยืนอยู่หน้าประตู
เขามองโรงเรียนมิตรภาพจีน–ฟูโซที่มืดสนิท ก่อนแค่นหัวเราะเย็นชาแล้วก้าวเข้าโรงเรียนไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เสี่ยวพั่งกับไป๋อวิ๋นเดินตามเขาไปติดๆ
ทันทีที่เข้าโรงเรียน เย่เซียวก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
ท้องฟ้าราวกับถูกคลุมด้วยผืนผ้า ที่นี่ไม่มีเส้นแบ่งระหว่างกลางวันกับกลางคืน กระทั่งแนวคิดเรื่องเวลาก็ไม่มีอยู่
สิ่งเดียวที่มีคือกลิ่นอายเทพชั่วร้ายชวนคลื่นไส้
“พี่ พวกคนญี่ปุ่นยังรู้จักศาสตร์ฉีเหมินตุ้นเจี่ยด้วยเหรอ!”
เสี่ยวพั่งชี้ไปยังแปดประตูตามตำแหน่งต่างๆ รอบอาคารเรียน แล้วพูดเสียงเบา