บทที่ 198: ปากอีกา

บทที่ 198: ปากอีกา

“แต่...ข้างในไม่ได้ล็อกอยู่เหรอ?”

ฉีหยางชี้ไปที่กลอนหน้าต่างด้วยความประหลาดใจ

คราวนี้ตาแก่เหนียนกับผู้อาวุโสจางหันไปมองผู้อาวุโสฉีอย่างดูแคลน

ผู้อาวุโสฉีถอนหายใจ ก่อนหยิบยันต์กระดาษเหลืองออกมาจากอกเสื้อ พับเป็นหุ่นกระดาษ แล้วพึมพำคาถาอยู่พักหนึ่ง

หุ่นกระดาษส่งเสียงฟึ่บ มุดผ่านช่องว่างเข้าไป แล้วเปิดกลอนจากด้านใน

ผู้อาวุโสฉียิ้มพลางสั่งสอนทั้งสามคนว่า “ต้องรู้จักนำไปใช้ให้เป็น อย่าเอาแต่อ่านตำราแบบท่องจำจนใช้ไม่เป็น...”

ฉีหยาง: “...”

จางเสี่ยวเฉียง: “...”

เหนียนเจี๋ย: “...”