กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 183: ฝีมือพอ ๆ กัน
“หลัวชิ่ง นายเองก็เคยเป็นขุนนางของราชวงศ์ชิง หรือจะยอมมองเจ้านายเก่าตายกันหมดจริง ๆ?”
พระอัครชายาหม้ายตวนคังมองหลัวชิ่งด้วยสายตาเคียดแค้น
ก่อนหน้านี้หลัวชิ่งเคยสอบขุนนางได้อันดับสอง ใครจะคิดว่าเขากลับไปสวามิภักดิ์กับมหาแม่ทัพหยวน
“พระอัครชายาหม้ายตวนคัง ราชวงศ์ชิงอสูรล่มสลายไปแล้ว!”
หลัวชิ่งยังคงยิ้มแย้มไม่เปลี่ยน
คนเราต้องเห็นแก่ตัว ไม่อย่างนั้นสวรรค์ก็ลงโทษ นอกจากพวกขุนนางเก่าที่มองสถานการณ์ไม่ออกแล้ว จะมีใครกอดเรือที่กำลังจมไว้ไม่ยอมปล่อยอีก?
พระอัครชายาหม้ายตวนคังจ้องหลัวชิ่งอย่างเหี้ยมเกรียม “นายคิดว่าตัวเองชนะขาดแล้วเหรอ? หึหึ...”
“แปะ ๆ~”
พระอัครชายาหม้ายตวนคังปรบมือ จากนั้นผู้หญิงคนหนึ่งก็เดินออกมาจากหน้าตำหนักฉู่ซิ่ว